پادشاه فصلها پاییز

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش
      ابر ، با آن پوستین سرد نمناکش.
 باغ بی برگی
       روز و شب تنهاست
             با سکوت پاک غمناکش
ساز او باران ، سرودش باد
       جامه اش شولای عریانی ست
   ور جز اینش جامه ای باید،
      بافته بس شعله ی زر تار ِ پودش باد .
گو بروید ، یا نروید ،  

هر چه در هر جا که خواهد یا نمی خواهد
باغبان و رهگذاری نیست
           باغ نومیدان
            چشم در راه بهاری نیست
گر ز چشمش پرتو گرمی نمی تابد
           ور به رویش برگ لبخندی نمی روید
                    باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست ؟ 

  داستان از میوه های سر به گردونسای اینک خفته در تابوت پست خاک می گوید
            باغ بی برگی
                 خنده اش خونی ست اشک آمیز
                                    جاودان بر اسب یال افشان زردش می چمد در آن
                                             پادشاه فصلها ، پاییز. 

 

 

 

 

                                                     «مهدی اخوان ثالث»  

 

 

 

/ 5 نظر / 28 بازدید
ندا

اگر عشق را به باغ مانند سازند و گل های عشق را به رنگارنگ برگ های شکوفه های آن، اما هر باغی را خزانی است؛ خزانی سخت و بسی جانکاه که در پس آن زمستانی سخت تر و کشنده می آید و آنان که باغ را در شکوه بهاری اش دیده اند می دانند که چه فرق است بین بوستانی بهاری و تن سرما زده و بی برگ و بر درختان خشک در زمستانی سرد. و اگر عشق را به باغی مانند سازند، من اینک، باغ زمستان زده و گرفتار افسون پاییزم.

ندا

سلام خوبين شما؟ممنون از اينكه بهم سر زدين[گل]

ندا

زیر سایبون چشمات تو شبستون نگاهت ، یه جایی گوشه اشکات مچ عشقتو میگیرم ، بین پاییز و زمستون انتظار و نم بارون ، میون نامهربونی تا بخوای برات میمیرم . بین رویای شبانه جستجویت می کنم ، نرگس عشق منی هر لحظه بویت می کنم ، برگ برگ خاطراتم را خزان بر باد داد ، ای گل ناز بهاری آرزویت می کنم . در دلم بود که بی دوست نباشم هرگز ، چه توان کرد که سعی من و دل باطل بود ….

ستایش

[گل] باغ بی برگی زندگیست...

فاطمه

خیلی زیبا بود انگار حرفای دل من بود . ممنونم .از انتخابتون.[گل]